Rondom de kleuterklas

kleutergeprekken

Vlak voor de zomervakantie vond tijdens de middagklas het volgende deel van een gesprek plaats:
"zo meteen heb ik hoofdpijn...."
"dat weet je niet, je hebt nú hoofdpijn ..... niet straks.....!"
"daar straks had ik hoofdpijn ... kan wel ...."
" ... dat kan je zeggen ... maar het is niet zo

Ezra prikte met zijn vinger naar Viviane en zei: "hij heeft het afgepakt!"
Viviane vol ongeloof: "ik ben geen jongen - je bent zelf een jongen!"

Feline, nog maar net in de kleuterklas, nog beetje zoekende:
"... tekenen ... wit vind ik ook zo mooi ..." en ze pakt een nieuw vel tekenpapier

er vond een gesprek plaats over de zomer, over slapen en muggen:
Bram: "wat is dat ... een klamboe?"
Niels : " o ... een soort hut"

het was in augustus ook nog heideweek in Ede -
"de heidekoningin is gekozen en zit op de hei ... in de nacht slaapt ze thuis".

"... en mag ik dan de molen om te melen?" Bram, tijdens bakdag.
Elke donderdag malen kinderen met behulp van een oude handkoffiemolen korreltjes graan tot meel

ook op bakdag, Melissa strijkt bedachtzaam met een lepel de afgewogen bloem glad in de deegkom
"... dit wordt een glad brood..."

Bram naait een kussentje ... lapje ... naald en draad:
" ... ik heb al jaren niet meer met een naald gewerkt!"

Freek zit achterop de fiets bij mama
Mama: "heb je het koud?"
Freek: "ja, maar mijn ogen zijn warm!"
,br> Bram stapte thuis een keer in een "pyonaise" - was het nu een punaise of midden in een klodder mayonaise? wij weten het niet

"Abel heeft oorontsteking ... hij is door een grote wesp in zijn oor gestoken" deelde Sterre ons mee, wij huiverden.

"hij stekelt" of te wel de kastanje bolster prikte volgens Leanne

"juffie, wil je stil zijn!" verzoekt Randy dringend, hij heeft 'slaapzakken' neergelegd en slaapt met vrienden onder de boerderijtafel en juffie kletst maar over abrikozen en appels voor het feestbrood aan de baktafel - twee kleuterbakkers bakken feestbrood voor de feestdag van sint Michael, de volgende dag

tijdens speeltijd:
Niels: "jij hebt toch een babytje?"
Bram: "dat babytje moet nog uitkomen!"


Andere zaken rondom het klassegebeuren

Het is spannend en gezellig in de kleuterklas, er gebeurt van alles. Bij aanvang zitten we even in de kring, zingen een ochtendlied, verwelkomen de zon. Sturen zingend een zonnestraal naar vriendjes die er niet zijn. Daarna spelen we met elkaar meestal een spel dat voort komt uit het beleven van het natuurgebeuren.
Het hangt nu van de liedjes over appels, eekhoorns, spinnetjes, kleurige herfstbladeren en paddestoelen aan elkaar.

In de klas kunnen we dit ook overal waarnemen. Paddestoelen rondom, appels tot schijfjes te drogen bij het raam, bladeren binnenkort tot slingers geregen. Langs de rand van het plafond weven spinnetjes hun web.

Het is een lust voor het oog en vele gevonden eikeltjes worden tot bootjes, hondjes (dierendag), mannetjes, feestelijke torens als er maar fretboortjes bij de hand zijn.
En het is prachtig om te zien hoe vele ijverige kleutervingers, voorlopig meestal de handen van de ouderen, snel vaardig zijn in het hanteren van dit eenvoudige gereedschap.
De jongsten gaan volledig op in het spelen met doeken, kisten, planken en stronken - waarom is het toch moeilijk om Sint te helpen bij zijn keuze van een cadeau?
Gewoon: planken, lappen, kisten en doeken dit jaar! Dus de jongeren gaan over een jaartje aan de slag met het boortje.
Terug naar de fretboor: de ene kleuter vind het maar lastig, kan geen beginnetje maken. Kan geen klein gaatje boren met het spitse puntje van het boortje.
Terwijl de ander kastanje na kastanje doorboort en er uiteindelijk velen tot een ketting aan een draad rijgt.
"juffie, wil je me helpen ...?" o, wat heerlijk als een ander je eerder helpt en zomaar dat boortje in de kastanje of eikel krijgt.
Hoe doet die dat? - wel heel voorzichtig, gewoon doen, kijk maar. stevig vasthouden - en dat is nou het geheim:
Pakken, vasthouden, door zetten, draaien, puntje erop, drukken, stevigheid geven.
Echt vast houden en daar je kracht aan geven dan zet het boortje zich vast in de kastanje en draai je verder - echt zelf proberen - doen! draaien ... en opeens komt het puntje van het boortje aan de andere kant tevoorschijn! Goed zo! volgende ³les²: draad door de naald, ... dat valt niet mee.
Waar moet een draad door?.... door het oog ... wat is dat? ... hoe? daar zijn veel variaties op te bedenken als je kleuters dat voor het eerst ziet doen.
De meeste kinderen hebben geen idee hoe een draad door een naald gaat. Ze leggen de draad langs de naald, slaan hem op de naald.
Wel, dat vindt juf geen probleem om het keer op keer te laten zien. Het toont wat het kleuterkind aan basisvaardigheden zich eerst moet verwerven om verder ervaringen op te doen. Een draad door de naald doen is al een kunst! Een grote naald, stompe punt met een heel groot oog. Proberen maar.
Naald door de kastanje ...o. wat valt er veel te doen, wat valt er veel te leren.

Gewoon aan het werk. Gun het de kinderen om hun weg te volgen, doe het in liefde voor maar neem het ze niet uit handen. Ze zijn zo trots als ze het zelf kunnen.
Oefening baart kunst.
Gun de kinderen hun oefenweg, Geniet van hun trots en blijdschap als het lukt - zelf gedaan! Ook al kunnen wij niet altijd zien wat het voorstelt. Of voldoet het niet aan onze eisen.
Het is de weg die voor het kind van het grootste belang is.
Stap voor stap afleggen, ervaringen opdoen en zich eigen maken. Dat kan een ander niet voor je doen.

Een collega zei even tussen neus en lippen het volgende:
"Als de kleine baby op het kleed ligt en grijpt naar het blokje voor hem en je geeft het in zijn handjes dan is de basis gelegd van afhankelijkheid."
Terwijl wij allen zo graag zien dat het kind groeit en zich ontwikkelt.
Geef het blokje niet in zijn handjes maar verheug je in zijn eigenheid, in zijn zelfstandigheid. Dat het kruipt naar dat wat het wil. ³Daar wil ik naar toe, ik doe dat!² zo ervaren we zijn handelen, zo jong is dit al te zien.
We ervaren het hoe hetlater trots zijn jasje dichtknoopt. Zelf doen - ook al houdt het kind een knoop over. Helemaal zelf gedaan!
Daar mee moet het verder, dit mogen we hem niet uit handen nemen, gun het kind om zijn weg te vinden.

Jantina Boelens