Peuterpraat

Peuteruitspraken thuis en in de klas

Naar aanleiding van de verhuizing van een kindje (Maarten) uit de groep. Één van de kinderen merkt op dat Maarten er niet is. "Nee" zegt juffie, "die is verhuisd naar een andere stad en hij zit nu bij een andere juffie".
"Ik ga ook verhuizen!" roept er een enthousiast. Alle anderen vallen hem bij: "Ik ook! En ik ook!" Juffie zegt quasi-treurig: "Maar als jullie allemaal gaan verhuizen, dan heb ik niemand meer over!" Waarop één van de meisjes heel lief aanbiedt: "Ik blijf wel bij jou hoor juffie!".

Viviane, achterop de fiets op weg naar huis. "Ik zag juffie Geke!" Antwoord van mama: "Ja, die is ook op weg naar huis, net als wij".
"Nietes" klinkt het, enigszins verontwaardigd, "juffie Geke's huis woont rechtdoor, en wij moeten niet rechtdoor, wij moeten kromdoor!".

Broodbakdag, iedere keer weer een feest. Aandachtig wordt gevolgd hoe van alle ingrediënten een mooie deegbal wordt gemaakt. "Mogen we al kneden juffie?" "Nee", zegt juffie, "nog even wachten".
Eindelijk is het zover: er wordt aandachtig gekneed. Hele families ontstaan er, vaderbol, moederbol, grote zussenbol, en "dit ben ik!" - een klein bolletje. Dan gaat alles in de oven.
"Is het al klaar juffie?" "Nee" zegt juffie, "nog even wachten". Wat ruikt het lekker als de broodjes op tafel komen! Er wordt wat gesmuld!
"Deze is van mij, he juffie?" "Ja die heb je zelf gemaakt!". En alles gaat op, tot de laatste kruimel. Het ene kind, dat altijd van de meegebrachte boterhammen de korstjes laat liggen, eet het zelfgemaakte brood helemaal op - inclusief de toch wel stevige korst. "Dit brood hééft geen korstjes!" zegt hij glunderend en vraagt vervolgens om meer ........

'sAvonds, na een uitgebreid bezoek aan de Herfstmarkt, wordt deze uitvoerig door de kinderen geëvalueerd. Vooral de herfsttuin wordt besproken; ze vonden de wandeling erdoor geweldig. De appelboom heeft diepe indruk gemaakt op de jongste; dat ze er zomaar aan mocht schudden en dat hij toch bleef staan en dat ze een appeltje mocht hebben .... ze raakt er niet over uitgepraat.
"Ik weet wel wie dat was!" roept de oudste van 6 1/2 "dat was een vader!" (ze weet zelfs van wie)
"Nietes !" roept de jongste, bijna 4, verontwaardigd tot in haar tenen, "het was een appelboom!".

juffie/moeder Annemarie Baard